Sınır Koymak Uzaklaşmak Değildir

“Sana sınır koyuyorum.” Bu cümleyi günlük hayatta sık duyuyoruz. Ama sınır koymak aslında karşımızdaki insanın davranışını kontrol etmek değildir. Çünkü başka bir yetişkinin ne yapacağını tamamen belirleyemeyiz.

Sınır, daha çok benim neye izin vereceğimi ve bir durum karşısında ne yapacağımı belirlememdir. Örneğin “Bana bağırmayacaksın.” demek bir taleptir. “Benimle bağırarak konuşulduğunda konuşmaya devam etmeyeceğim.” demek ise bir sınırdır. Çünkü ikinci cümlede kendi davranışınızı tanımlarsınız. Sınır koymak bazen “hayır” demeyi gerektirir. Bazen bir konuşmayı sonlandırmayı.

Bazen mesafe koymayı. Ve bazen karşımızdaki kişinin bundan hoşlanmamasına dayanabilmeyi. Çünkü sınır koyduğunuzda herkes sizi anlayacak diye bir garanti yoktur. Karşınızdaki üzülebilir, kızabilir veya sizi suçlayabilir. Bu, sınırınızın yanlış olduğu anlamına gelmez.

Sağlıklı sınırların amacı cezalandırmak değildir. İlişkide nerede başlayıp nerede bittiğimizi belirlemektir. Sınır, “Seni kontrol edeceğim” değil; “Ben kendimi nasıl koruyacağımı ve nasıl davranacağımı seçebilirim” demektir.