Duygular Bilgi Verir, Emir Değil

Bir şeyi çok istediğiniz anda yapmanız gerektiğini düşünüyor musunuz? Öfkelendiğinizde hemen mesaj atmak. Canınız sıkıldığında alışveriş yapmak. Birine kızdığınızda anında tepki vermek. Dürtü bize “Şimdi yap.” der.

Ve dürtünün en önemli özelliklerinden biri aciliyet hissidir. Sanki birkaç dakika beklersek dayanamayacakmışız gibi gelir. Oysa bir dürtünün ortaya çıkması, ona göre davranmak zorunda olduğumuz anlamına gelmez. Duygu ile davranış arasında küçük bir alan oluşturabiliriz. İşte sınır bazen tam burada başlar. Kendimize de sınır koyabiliriz.

“Şu anda çok öfkeliyim ama bu mesajı hemen göndermeyeceğim.” “Bunu çok istiyorum ama on dakika bekleyeceğim.” Bu, duyguyu bastırmak değildir. Duygunun varlığını kabul ederken davranışı seçebilmektir. Çünkü duygular bize bilgi verir. Ama her zaman talimat vermezler.

Dürtüler yükselir, yoğunlaşır ve zaman içinde değişebilir. Aradaki o küçük bekleme alanı büyüdükçe seçim yapma kapasitemiz de büyür. Özgürlük her istediğimizi yapmak değil, bir şeyi çok istediğimiz anda bile ne yapacağımızı seçebilmektir.