Çocuğunuzun Her Zor Duygusunu Çözmek Zorunda Değilsiniz

Çocuğunuz bir şeyden korktuğunda onu rahatlatmak istemeniz çok doğal. Okula gitmek istemiyorsa evde kalsın. Arkadaşının doğum gününde utanıyorsa gitmesin. Bir oyunda kaybetmekten korkuyorsa oynamasın.

Böyle yaptığımızda çocuk kısa süreliğine gerçekten rahatlar. Ama beyin bu rahatlamadan bir şey öğrenebilir: “Demek ki bu duygudan kurtulmanın yolu kaçmak.” Psikolojide rahatsız edici içsel deneyimlerden sürekli uzaklaşmaya çalışmayı deneyimsel kaçınma olarak ele alabiliriz.

Çocuk kaygıdan her kaçtığında kısa vadede rahatlayabilir. Fakat uzun vadede kaygıyla baş edebilme fırsatını kaybedebilir. Çünkü çocukların zor duygularla baş edebilme becerileri de deneyimle gelişir. Buradaki amaç çocuğu zorla korktuğu şeyin içine atmak değildir.

Tam tersine gelişimine uygun, küçük ve güvenli adımlar oluşturmaktır. “Hiç korkma.” demek yerine: “Korktuğunu görüyorum ve bunu birlikte deneyebiliriz.” Böylece çocuk çok önemli bir şey öğrenir. “Korku geldiğinde mutlaka kaçmam gerekmiyor.” “Bu duygu birazdan değişebilir.”

“Ben bununla baş edebilirim.” Çocuklarımızın bütün zor duygularını ortadan kaldıramayız; ama onlara bu duyguların içinden geçebileceklerini öğretebiliriz.