Ne Kadar Başarı Yeterli?

Bir hedefe ulaşıyorsunuz. Kısa süre mutlu oluyorsunuz. Sonra zihniniz hemen bir sonraki hedefi gösteriyor. Daha iyi bir iş. Daha iyi bir beden. Daha fazla para.

Daha başarılı bir kariyer. Ve bir noktada hayat, sürekli kendimizi kanıtlamamız gereken bir sınava dönüşebiliyor. Başarısızlık şeması olan kişi kendisini diğerlerinden daha yetersiz veya başarısız görmeye yatkın olabilir. Fakat günümüz performans kültürü de bu hassas noktayı sürekli besleyebilir.

Çünkü artık yalnızca başarılı olmamız beklenmiyor gibi hissedebiliriz. Sürekli gelişmemiz, üretmemiz ve daha iyisini yapmamız gerektiği mesajıyla karşılaşabiliyoruz. Başarı çizgisi de sürekli ileri taşınıyor. Dün yeterli olan bugün sıradan geliyor.

Bu durumda kişi başarısını yaşamaktan çok sıradaki eksikliğini aramaya başlayabilir. Ve özdeğer yavaş yavaş performansa bağlanabilir. “Başarılı olduğum için değerliyim.” Bunun doğal sonucu şudur: “Başarısız olursam değerim azalır.”

Oysa başarısız olmak ile başarısız biri olmak aynı şey değildir. Performans hayatımızın bir alanıdır; kimliğimizin tamamı değildir.